திராவிட இயக்கத்தின் கம்பீரம், பகுத்தறிவின் அடையாளம் என்றாலே மறைந்த முன்னாள் முதலமைச்சர் மு. கருணாநிதி தான் அனைவரின் நினைவுக்கும் வருவார். அவரது கருப்புக் கண்ணாடியும், தோளில் கிடக்கும் மஞ்சள் துண்டும் அவரது பிரிக்க முடியாத அரசியல் அடையாளங்கள்.
இந்நிலையில், சமீபத்தில் சட்டப்பேரவையில் நடந்த விவாதம் ஒன்றின் மூலம் கலைஞரின் மஞ்சள் துண்டு விவகாரம் மீண்டும் பேசுபொருளாகியுள்ளது.
சட்டப்பேரவையில் அனல் பறந்த விவாதம்
சமீபத்தில் சட்டப்பேரவையில் பேசிய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின், ஆளுங்கட்சி எம்.எல்.ஏ-க்களும் அமைச்சர்களும் ஆதாரமின்றி குற்றச்சாட்டுகளை வைப்பதாகக் குறை கூறினார்.
மேலும், “முதலமைச்சர் முன் ஊழல் தொடர்பான கோப்புகள் உள்ளன. அவற்றை எப்போது திறப்பார்? ஜோசியக்காரன் சொன்னால்தான் திறப்பாரா? நல்ல நேரம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்களா?” என்று சரமாரியாகக் கேள்வி எழுப்பினார்.
இதற்குப் பதிலடி கொடுத்த ஆளுங்கட்சித் தரப்பு, “ஜோசியம் பார்த்து மஞ்சள் துண்டு போட்ட வரலாற்றையெல்லாம் தமிழ்நாடு ஏற்கனவே பார்த்துவிட்டது. நாங்கள் எதைச் செய்தாலும் வெளிப்படையாகச் செய்வோம்,” என விமர்சிக்க, சட்டப்பேரவையில் விவாதம் அனல் பறந்தது.
ஜோதிட நம்பிக்கையா? அரசியல் விமர்சனங்கள்
1994-ஆம் ஆண்டு வரை வெள்ளை துண்டு மற்றும் கருப்பு சால்வையை மட்டுமே பயன்படுத்தி வந்த கலைஞர், திடீரென மஞ்சள் துண்டுக்கு மாறியது அப்போதே பலத்த விவாதங்களை உருவாக்கியது.
அவர் ஜோதிட நம்பிக்கைக்கு மாறிவிட்டதாகவும், குருபகவானுக்கு உகந்த நிறம் என்பதால் வெற்றிக்காக அதனை அணிவதாகவும் அரசியல் களத்தில் விமர்சனங்கள் எழுந்தன. மேலும், வேலூர் மடாதிபதியின் அறிவுரையால்தான் அவர் சிவப்பு நிற கடிகாரப் பட்டை அணிந்ததாகவும் வதந்திகள் பரவின.
பின்னணியில் இருந்த மருத்துவ உண்மை
ஆனால், இந்த மஞ்சள் துண்டு குறித்துக் கலைஞர் அளித்த விளக்கமும் அதன்பின்னால் இருந்த காரணமும் முற்றிலும் வேறுபட்டவை. 1994-ல் கலைஞரின் வலது கன்னத்தில் உமிழ்நீர் சுரப்பி நரம்பு குழாயில் வெடிப்பு ஏற்பட்டு மாங்கொட்டை அளவுக்கு வீக்கம் உருவானது.
நரம்பியல் நிபுணர்களான டாக்டர் ராமமூர்த்தி மற்றும் டாக்டர் கோபால் ஆகியோர் அறுவை சிகிச்சை செய்யப் பரிந்துரைத்தனர். ஆனால், வீக்கம் தானாகவே குறையத் தொடங்கியதால், மாத்திரைகள் மூலம் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டது.
அப்போது, கலைஞரின் கன்னத்தையும் கழுத்தையும் எப்போதும் கதகதப்பாக வைத்திருக்க ஒரு கம்பளிச் சால்வையை அணியுமாறு மருத்துவர்கள் அறிவுறுத்தினர். அதற்காக எதார்த்தமாகக் கொண்டுவரப்பட்டதே அந்த மஞ்சள் நிற சால்வை. அது அவருக்கு அழகாகவும், தனி அடையாளமாகவும் இருப்பதாகக் குடும்பத்தினரும் நண்பர்களும் கூற, அதன் பிறகே கலைஞர் அதைத் தொடர்ந்து அணியத் தொடங்கினார்.
கலைஞரின் தத்துவப் பதிலடி
தன்னை நோக்கிய விமர்சனங்களுக்குப் பதிலளித்த கலைஞர், “நான் 1957 முதல் 1989 வரை வெள்ளை துண்டு அணிந்திருந்தபோதே ஐந்து முறை முதலமைச்சராகி இருக்கிறேன். பதவிக்காகவோ ராசிக்காகவோ நான் இதை அணியவில்லை,” எனத் திட்டவட்டமாகக் கூறினார்.
மேலும், ஓஷோவின் ‘தன்னியல்பை ஆள்பவரே மஞ்சளாடை அணியலாம்’ என்ற வரிகளை மேற்கோள் காட்டிய அவர், மஞ்சள் நிறத்தைப் புத்தரின் ஆடையோடும் தத்துவத்தோடும் ஒப்பிட்டுப் பேசினார். கையில் உள்ள பவள மோதிரம், சிவப்பு கடிகாரப் பட்டை என அனைத்தும் தனது தோற்ற அடையாளமே தவிர மூடநம்பிக்கைக்காக அல்ல என்பதை அவர் பலமுறை தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.
ஒரு மருத்துவத் தேவைக்காகத் தோளில் ஏறிய ஒரு சாதாரண சால்வை, காலப்போக்கில் தமிழக அரசியலில் பிரிக்க முடியாத ஒரு அடையாளமாக மாறியதுதான் நிஜம். கலைஞர் மறைந்தாலும், அவரது அடையாளங்களும் கொள்கைகளும் இன்றும் அரசியல் களத்தில் பேசுபொருளாகவே இருக்கின்றன என்பதற்கு இந்தச் சட்டப்பேரவை நிகழ்வே ஒரு சாட்சி!