இன்றைய நுகர்வு கலாச்சாரச் சூழலில் மக்களின் வீண் செலவு செய்யும் பழக்கம் அதிகரித்து வருவதாகவும், அது அவர்களின் எதிர்காலச் சேமிப்பு மற்றும் நிதிநிலையை எவ்வாறு முற்றிலுமாக அழிக்கிறது என்பது குறித்தும் பிரபல கவிஞர் மகுடேசுவரன் எழுதியுள்ள விழிப்புணர்வுக் கட்டுரையின் செய்தித் தொகுப்பு வெளியாகியுள்ளது.
நுகர்வு வெறியும் இணையவழி ஆன்லைன் கடைகளும்!
இன்றைய பொருளியல் உலகில் ஒருவர் தனது செலவிடும் பழக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது மிகப்பெரிய சவாலாக மாறியுள்ளது. இணையக் கடைகளில் (Online Shopping) ஆர்டர் செய்யப்படும் தேவையில்லாத பொருட்களை விநியோக முகவர்கள் (Delivery Agents) பெருமூட்டைகளில் சுமந்துகொண்டு அனைத்துப் பகுதிகளிலும் அலைவதைப் பார்க்க முடிகிறது.
விழிப்புணர்வற்ற வாங்குதல்: “இது புதிதாக இருக்கிறதே, இதனை வாங்கிப் பார்ப்போமே” என்ற உணர்ச்சிவசப்பட்ட எண்ணங்களால் கண்ட கண்ட பொருட்களை மக்கள் வாங்கிக்குவிக்கின்றனர்.
சேமிப்பு அழிவு: சில நூறுகள் மற்றும் ஆயிரங்களில் தொடங்கும் இந்த வீண் செலவுகள், எதிர்காலத்தில் பெருமதிப்பாக உயரக்கூடிய சேமிப்புச் செல்வத்தை முற்றிலுமாக அழித்துவிடுகின்றன.
ஆடைகளின் மிதமிஞ்சிய சேர்க்கையும் அறியாமையும்!
தேவைக்கு அதிகமான ஆடைகளைச் சேர்த்து வைப்பது குறித்து விளக்கமளித்துள்ள கட்டுரையாளர், 300 முதல் 1000 சேலைகளை வாங்கிச் சேர்ப்பதை ஓர் உதாரணமாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
பயன்பாடற்ற நிலை: ஒரு நாளைக்கு ஒரு சேலையை மட்டுமே உடுத்த முடியும் என்ற சூழலில், 300 சேலைகளையும் ஒருமுறை உடுத்தி முடிக்க முழுதாக ஒரு ஆண்டாகும்.
பழையதாகும் பொருட்கள்: நான்கு அல்லது ஐந்து முறை உடுத்துவதற்குள் 4 ஆண்டுகள் கடந்துவிடும். அப்பொருட்கள் பயன்படுத்தியதால் பழையதாகவில்லை; மாறாக உடுத்தாமல் மடித்து அடுக்கி வைத்திருந்ததிலேயே பழையதாகி விடுகின்றன.
அறிவுரை: கட்டாயத் தேவை இருந்தால் மட்டுமே ஒரு பொருளை வாங்க வேண்டும். குறுகிய காலம் உழைக்கும் பொருட்களை விட நீண்ட காலம் உழைக்கும் பொருட்களையே தேர்வு செய்ய வேண்டும்.
உணர்ச்சிவசப்பட்ட செலவும் அதனால் ஏற்பட்ட இழப்பும்!
தனது சொந்த வாழ்க்கைப் அனுபவத்திலிருந்து நிதி இழப்பு குறித்துக் கவிஞர் மகுடேசுவரன் பகிர்கையில்:
தங்கத்தின் மதிப்பு: 1999ஆம் ஆண்டு தீபாவளிச் சமயத்தில் அவரிடம் ரூ. 30,000 இருந்தது. அன்றைய காலகட்டத்தில் ஒரு பவுன் தங்கம் ரூ. 3,000 என்பதால், அத்தொகைக்கு 10 பவுன் தங்கம் வாங்கியிருக்க முடியும். அதன் இன்றைய மதிப்பு சுமார் ₹12 லட்சங்களுக்கும் அதிகம்.
தொழில்நுட்பப் பொருளின் இழப்பு: ஆனால், வாங்கியே ஆக வேண்டும் என்ற உணர்ச்சி உந்துதலால் (Impulsive Buying) ரூ. 29,000-க்கு 29 அங்குலத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியை அவர் வாங்கினார். தொழில்நுட்ப மாற்றத்தால் பத்தாண்டுகளில் அந்தத் தொலைக்காட்சித் பெட்டி தனது மதிப்பை இழந்து பூஜ்ஜியமாகிவிட்டது. இதுவே உணர்ச்சிவசப்பட்டுச் செய்யும் செலவுகளால் ஏற்படும் மிகப்பெரிய இழப்பாகும்.
இல்லத்தரசிகளின் நிதி மேலாண்மைக்கு ஒரு சான்று!
அமெரிக்காவில் வசிக்கும் ‘மஞ்சுளா’ என்ற பெண்மணியின் நிதி மேலாண்மையை முன்மாதிரியாகச் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்:
தொடர் சேமிப்பு: அப்பெண்மணி தனது மாதச் சம்பளம் வந்ததும் முதல் வேலையாக ஒரு பவுன் தங்கக் காசு வாங்குவத வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
பிரம்மாண்ட வளர்ச்சி: ஓய்வுபெறும் நாள் வரை 350 மாதங்கள் இதைத் தொடர்ந்து செய்து, 350 தங்கக் காசுகளைச் சேர்த்துள்ளார். அதன் இன்றைய சந்தை மதிப்பு ₹4 கோடிகளுக்கும் மேலாகும்.
இல்லத்தரசிகளின் வலிமை: உலகிலுள்ள அத்தனை நிதி மேலாண்மை நிபுணர்களையும் தோற்கடிக்கும் திறன் நம் நாட்டு இல்லத்தரசிகளுக்கு உண்டு என்பதற்கு இதுவே சான்றாகும்.
விழிப்புடன் இருப்போம்!
இவ்வுலகம் எப்போதும் மக்களைச் செலவிட வைக்கவே தொடர்ந்து தூண்டும். ஊர்ச் சாலையின் இருமருங்கிலும் உள்ள கடைகளின் ஒரே நோக்கம் நுகர்வோரின் பாக்கெட்டில் இருக்கும் பணத்தைக் கைப்பற்றுவதுதான். வாழ்க்கையின் அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்குத் தயங்காமல் செலவிட வேண்டும்; அதேசமயம், காலப்போக்கில் மறுமதிப்பே (Resale Value) இல்லாத பொருட்களை வாங்குவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். ஒவ்வொரு வீண் செலவும் எதிர்காலச் சேமிப்பைச் சூறையாடுகிறது என்பதை உணர்ந்து, அளவோடு செலவழித்து ஆழமாகச் சேமிக்க வேண்டும் என்று இக்கட்டுரை வலியுறுத்துகிறது.