உலகளவில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ள ‘ஒடிசி’ (Odyssey) திரைப்படம் மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள கிரேக்க இலக்கியம் குறித்த பல சுவாரஸ்யமான தகவல்களை ஓவியா அவர்கள் பகிர்ந்துள்ளார்.
காலத்தால் முந்திய ‘ஒடிசி’ மற்றும் அதன் தொன்மை!
கிரேக்க இலக்கியத்தின் மிக முக்கியமான நூல்களில் ஒன்றான ‘ஒடிசி’ கதையானது, காலத்தால் முந்திய பித்தலை யுகத்தைச் சேர்ந்தது ஆகும். இரும்பின் பயன்பாட்டுக்கு முந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்த இந்தக் கதையில் பயன்படுத்தப்பட்ட புகழ்பெற்ற ‘ட்ராய் குதிரை’ கூட பித்தலையால்தான் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ராமாயணம் போன்ற நம் நாட்டின் இதிகாசங்களுடன் இதனை ஒப்பிடும்போது, மனித சமூகத்தின் தோற்றம், நாகரிகம் மற்றும் கால வரிசைப்படி ஒடிசி மிகவும் முந்தியதாகப் பார்வையாளர்களுக்குப் புலப்படுகிறது.
ட்ராய் போரும் வரலாற்றுப் பின்னணியும்!
கிரேக்கத் தீவின் அரசனும் போர்வீரனுமான ‘ஒடிசஸ்’ பங்கேற்ற ட்ராய் போர் சுமார் பத்து ஆண்டுகள் நீடித்தது. ட்ராய் நகரக் கோட்டைக்குள்ளே நுழைய முடியாமல் பத்தாண்டுகள் காத்திருந்த கிரேக்கப் படைகள், மாபெரும் ‘ட்ராய் குதிரை’ உத்தியைப் பயன்படுத்தி வெற்றி பெற்றன. குதிரைக்குள் பதுங்கியிருந்த வீரர்கள் இரவில் கோட்டைக் கதவைத் திறந்து வெற்றியை வசப்படுத்தினர். அதன் பிறகு சொந்த நாட்டுக்குத் திரும்பும் வழியில் ஒடிசஸ் எதிர்கொள்ளும் கடற்பயணச் சோதனைகளும் சவால்களுமே ஒடிசியின் முக்கியக் கதையாகும். வழியில் ஏற்படும் இழப்புகளால் ஏற்படும் குற்ற உணர்ச்சியே (Guilt) கதைகளில் வரும் பேய்கள், பிசாஸுகள் மற்றும் சூனியக்காரிகள் உருவத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளதாக மானுடவியல் ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.
தாய்வழிச் சமூகத்தின் எச்சங்களும் பெண்ணதிகாரமும்!
இக்கதையில் மிகவும் கவனிக்கத்தக்க அம்சம் என்னவென்றால், மன்னன் இல்லாத இருபது ஆண்டுகளிலும் ஆட்சி அதிகாரத்தை ஒரு ஆண் தன்வசப்படுத்த முடியாது. அரசியானவள் யாரைக் கணவனாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறாளோ அவர்தான் அரசனாக முடியும் என்ற நிலை இருந்துள்ளது. மேலும், கதையில் வரும் 20 வயது இளைஞன் ஒருவனின் உரையாடலில், “அப்பன் பேரை யாருக்குமே உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது” என்ற வசனம் இயல்பாக இடம்பெறுகிறது. இது அன்றைய தாய்வழிச் சமூகத்தின் எச்சங்களை வெளிப்படுத்தும் ஒரு வரலாற்றுப் புள்ளியாக ஆய்வாளர்களால் பார்க்கப்படுகிறது. கடவுள் வழிபாட்டின் தொடக்கக் காலத்தில் இயற்கை சக்திகளாகவும், பெண் தெய்வங்களாகவும், பெண் ஆளுமைகளுமாகவே சமூகம் கட்டமைக்கப்பட்டிருந்ததை ஒடிசி காட்டியுள்ளதாக ஓவியா குறிப்பிடுகிறார்.
நவீன சினிமா அரசியலும் மாற்றங்களும்!
ஹோமரின் மூல இலக்கியத்தில் ‘ஹெலன்’ என்ற கதாபாத்திரம் வெண்ணிறத் தோல் கொண்டவராக வர்ணிக்கப்பட்டிருந்தாலும், தற்கால அரசியல் மற்றும் கறுப்பின மக்களின் சந்தை அரசியலைக் கருத்தில் கொண்டு நோலன் தனது திரைப்படத்தில் ஹெலனை ஒரு கறுப்பினப் பெண்ணாகச் சித்தரித்துள்ளார். இது காலத்திற்கேற்ப இலக்கியங்கள் மற்றும் கதைகள் எவ்வாறு மாற்றமடைகின்றன என்பதற்குச் சான்றாகும்.
இறுதியாக, ஒடிசி போன்ற பழங்காலப் புராணங்களை நாம் வெறும் புனித வழிபாட்டுக் கருவிகளாகப் பார்க்காமல், மனித குல வரலாற்றையும் சமூக அமைப்புகளையும் புரிந்துகொள்ள உதவும் முக்கியமான மானுடவியல் ஆவணங்களாக அணுக வேண்டும் என்று ஓவியா வலியுறுத்தியுள்ளார்.