நாட்டின் உச்ச அதிகாரம் ஒருபுறம் அசைக்க முடியாத சாம்ராஜ்யமாக உருவெடுத்துள்ள நிலையில், மறுபுறம் வீதிகளில் இறங்கிப் போராடும் எதிர்க்கட்சிகளின் அரசியல் புதிய பரிமாணத்தை எட்டியுள்ளது. இந்திய அரசியல் களத்தில் அதிகார மமதைக்கும், மக்கள் போராட்டங்களுக்கும் இடையே நிலவும் முரண்பாடுகளை விவரிக்கும் ஒரு கருத்துப் பார்வை இங்கே விரிவாக அலசப்படுகிறது.
பேரரசின் நிழலும் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரமும்
நவீன இந்தியாவின் அரசியல் சூழல் ஒரு பேரரசுக்குரிய அனைத்துத் தோற்றங்களையும் பெற்றுள்ளது. மத்திய அமைச்சரவையில் உள்ள சக அமைச்சர்கள் கூட தமக்கென ஒரு சிறு வெளிச்சத்தையோ அல்லது தனி இடத்தையோ தேடிக்கொள்ளத் துணியாத அளவுக்கு அனைத்து அதிகார மையமும் ஒரு புள்ளியிலேயே குவிந்துள்ளது.
தனது விருப்பத்திற்கேற்ப எவரையும் வளைக்கும் அளவிலான அசைக்க முடியாத அதிகாரம் கைவசம் உள்ள நிலையில், பிரதமர் நரேந்திர மோடி தனித்து இயங்கும் ஒரு சூழல் உருவாகியுள்ளது. இதன் வெளிப்பாடாகவே, கடந்த காலத்தில் காந்தி குடும்பத்தினருக்கு வழங்கப்பட்ட சிறப்புப் பாதுகாப்புப் படையின் (SPG) பாதுகாப்பை விலக்கும் நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஆனால், அந்தச் சிறுமையான அரசியல் நடவடிக்கை காந்தி குடும்பத்தினருக்கு இருந்த ஒருவித செயற்கையான சிறப்புரிமைச் சுமையை அகற்றியதோடு, அவர்களை மக்களிடையே கொண்டு சேர்த்தது. ‘பாரத் ஜோடோ யாத்திரை’ போன்ற நீண்ட காலப் பயணங்கள் மூலம் அவர்கள் சாமானியர்களின் நிலையை நெருங்க அதுவே வழிகோலியது.
வீதிகளில் கண்டடைந்த விடுதலை: ராகுல் காந்தியின் உருமாற்றம்
சில மாதங்களுக்கு முன்பு தில்லி காவல்துறை மூலம் ராகுல் காந்தி தாக்கப்பட்டு, தற்காலிகமாகக் கைது செய்யப்பட்ட நிகழ்வுகள் அரசியல் களத்தில் பெரும் திருப்பத்தை ஏற்படுத்தின. வாழ்நாள் முழுவதும் பாதுகாக்கப்பட்ட சூழலில் வளர்ந்த ஒருவருக்கு, இந்த உடல் ரீதியான அடக்குமுறைகளும் அதனைத் தாண்டி எழும் எதிர்ப்பின் உற்சாகமும் ஒரு புதிய அனுபவமாக மாறியுள்ளது.
ஒரு காலத்தில் தகுதியைப் பற்றிப் பேசப்பட்டு கேலி செய்யப்பட்ட ராகுல் காந்தி, இன்று காவல்துறைத் தடுப்புகள் மீது ஏறி நின்று போராடும் வீதி அரசியலின் சக்தியைக் கண்டறிந்துள்ளார். தில்லி காவலால் தொடர்ந்து கைது செய்யப்படும் இந்தத் துணிச்சல், மோடி அரசு ஒரு ஒடுக்குமுறை ஆட்சியை நடத்துகிறது என்பதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளது. “மோடி எப்போது அஞ்சுகிறாரோ, அப்போதே காவல்துறையை முன்னிறுத்துகிறான்” என்ற ஜந்தர் மந்தர் முழக்கம் இன்று தேசிய அளவில் எதிரொலிக்கத் தொடங்கியுள்ளது.
மாறிவரும் பாத்திரங்களும் சரிவை நோக்கி நகரும் அதிகாரமும்
காலம் மாறும்போது காட்சிகளும் மாறுகின்றன. ஒரு காலத்தில் இளவரசராகக் கருதப்பட்ட ராகுல் காந்தி, இன்று நூற்றுக்கணக்கான வழக்குகளைச் (FIR) சந்திப்பதையும், மக்கள் மத்தியில் நிற்பதையும் பெருமையாகப் பேசுகிறார். மறுபுறம், ஆட்சியாளர்கள் தங்களின் அலுவலகக் கம்பீரத்திற்குள் சுருங்கி, ஊழல் மற்றும் நிர்வாகச் சீர்கேடுகளின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கும் அபாயகரமான சூழல் உருவாகியுள்ளது.
ஆட்சியாளர்களின் நல்ல நோக்கம்பற்றிய பொதுமக்களின் நம்பிக்கையும் காலப்போக்கில் ஆவியாகிவிட்டது. அரண்மனைக்குள் இருக்கும் மன்னரால் சாதாரண மக்களின் கண்ணீரையும் வறுமையின் ஓலங்களையும் கேட்க முடிவதில்லை.
கௌடில்யரின் எச்சரிக்கையும் இன்றைய யதார்த்தமும்
பண்டைய காலத்திலேயே கௌடில்யர் தனது ‘அர்த்தசாஸ்திரம்’ நூலில் (நான்காம் புத்தகம்) ஒரு எச்சரிக்கையை விடுத்துள்ளார்: “மக்கள் வறுமையால் வாடும்போது பேராசைப்படுகிறார்கள்; பேராசை அதிகரிக்கும்போது ஆட்சியாளர் மீது வெறுப்பு ஏற்படுகிறது; அந்த வெறுப்பு உச்சத்தை அடையும்போது மக்கள் தாமாகவே எதிரிகளின் பக்கம் செல்கிறார்கள் அல்லது தங்களின் தலைவனையே அழிக்கிறார்கள்.”
அதிகாரத்தின் செருக்கும், மக்களின் அதிருப்தியும் சந்திக்கும் இந்தச் சந்திப்புப் புள்ளியில், இந்திய அரசியல் களம் ஒரு புதிய திசையை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை இந்தத் தருணம் உணர்த்துகிறது.
தேர்தல் ஆணையத்தின் மோசடி: ஜனநாயகத்தைக் காக்க நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் களத்தில் இறங்கினார்!