இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது வெறும் வெற்றிக் கொண்டாட்டங்களின் தொடக்கம் அல்ல; மாறாக, எண்ணற்ற மன்னர்களின் வாள் முனைகளிலும், வீரர்களின் ரத்தத் துளிகளிலும் எழுதப்பட்ட ஈடு இணையற்ற தியாகக் காவியம். திரைப்படங்களின் ஆரவாரங்களும், புனைக்கதைகளின் புகழ்ச்சிகளும் மறைத்த பல உண்மையான வரலாற்றுப் பக்கங்கள் தற்போது வெளிச்சத்திற்கு வந்துள்ளன. ஆங்கிலேயர்களின் கொடூர முகத்தையும், நமது முன்னோர்கள் பட்ட வேதனைகளையும், அடிபணிய மறுத்துச் செந்தீயாய் வாழ்ந்த மாவீரர்களின் வரலாற்றையும் இந்தக் கட்டுரை விரிவாக அலசுகிறது.
1. வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் வாரிசுகள்: சிறைச்சாலையில் அனாதையான இறுதிச் சடங்குகள்
ஆங்கிலேயர்களின் மேலாதிக்கத்திற்குச் சவாலாக விளங்கி, தூக்குமேடை ஏறிய பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் மாவீரன் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் மறைவுக்குப் பின், அவரது குடும்பம் எதிர்கொண்ட கொடூரங்கள் நெஞ்சை உறைய வைப்பவை.
தூத்துக்குடி சிறைக் கொடுமைகள்: கட்டபொம்மனின் மனைவியான ஜக்கம்மாள் உள்ளிட்ட குடும்பத்தினர் ஆங்கிலேயர்களால் கொடூரமாகக் கைது செய்யப்பட்டு தூத்துக்குடி சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்.
மறுக்கப்பட்ட மனிதநேயம்: சுதந்திரத்திற்காக வாழ்ந்த அந்த மாவீரனின் பத்தினியின் இறுதி நாள்கள் சிறைச்சாலையின் வறண்ட சுவர்களுக்குள் சிதைந்தன. 1813-ல் அவர் காலமானபோது, அவரது உடலைத் தகனம் செய்யக்கூடக் காசு இல்லாமல், பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகளிடம் கையேந்தி அரசு நிதியுதவி பெற்று இறுதிச் சடங்குகள் நடத்தப்பட்ட பரிதாப நிலை வரலாற்று ஆவணங்களில் பதிவாகியுள்ளது. ஒரு நாட்டின் மகாராணிக்கு நேர்ந்த இந்த அவலம் பிரிட்டிஷ் பேரரசின் ஈவுஇரக்கமற்ற முகத்திற்குச் சாட்சியாகும்.
2. வேலுநாச்சியாரும் மைசூர் சுல்தானின் 5,000 குதிரைப் படையும்
சிவகங்கைச் சீமையை மீட்கும் போராட்டம் என்பது வெறும் தனிநபரின் வீரத்தால் மட்டும் சாத்தியமானதல்ல; அதற்குப் பின்னால் மாபெரும் அரசியல் மற்றும் இராணுவக் கூட்டுப் படைகள் இருந்தன.
ஹைதர் அலியின் பேருதவி: சிவகங்கையை ஆங்கிலேயரிடமிருந்து மீட்க உறுதிகொண்டு நின்ற ராணி வேலுநாச்சியாருக்கு, மைசூர் மன்னர் ஹைதர் அலி 5,000 குதிரைப் படைகளைக் கொடுத்துதவினார். திண்டுக்கல் கோட்டையை மையமாகக் கொண்டு இயங்கிய இந்தக் கூட்டுப் படை ஆங்கிலேயர்களின் தூக்கத்தைக் கெடுத்தது.
கோபால் நாயக்கரின் தியாகச் சுடர்: வேலுநாச்சியாருக்கு அடைக்கலம் கொடுத்துத் தங்களைக் காத்து நின்ற திண்டுக்கல் பாளையக்காரர் கோபால் நாயக்கர், தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அடிபணிய மறுத்து, தனது 75 வயதில் ஆங்கிலேயர்களால் தூக்கிலிடப்பட்டார். அவரது குடும்பமும் 23 ஆண்டுகள் கொடூரச் சிறைவாசம் அனுபவித்தது.
3. உலகளாவிய வியூகமும் வாட்டர்லூ சோகமும்
தென்னிந்தியாவின் சுதந்திரப் போர் ஒருபுறம் தீவிரமடைந்திருக்க, மறுபுறம் உலக அரங்கில் மாவீரன் நெப்போலியன் போனாபார்ட் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக மாபெரும் போர்களை நடத்தி வந்தார்.
தவறிய வரலாற்றுத் திருப்பம்: திப்பு சுல்தானும் நெப்போலியனும் ஆங்கிலேயரை வீழ்த்தக் கூட்டுச் சேர முயன்ற முயற்சிகள், நெப்போலியனின் சில வியூகத் தவறுகளால் (குறிப்பாக வாட்டர்லூ போர் தோல்வி) கைகூடாமல் போயின.
தனித்து விடப்பட்ட போராளிகள்: சர்வதேச அளவில் பிரெஞ்சுப் படைகளின் ஆதரவு உரிய நேரத்தில் வராமல் போனதும், துப்பாக்கி மற்றும் பீரங்கித் தட்டுப்பாடுகள் ஏற்பட்டதும் நமது விடுதலைப் போர்வீரர்களைத் தனிமைப்படுத்தியது. ஆனாலும், இறுதி மூச்சு வரை அடிபணியாமல் அவர்கள் போராடியதுதான் வரலாறு.
4. காளையார்கோவில் படுகொலைகளும் மண்ணின் ரத்தச் சுவடுகளும்
சிவங்கைச் சீமையில் ஆங்கிலேயப் படைகள் நடத்திய தாக்குதல்களும், கோயில்களிலேயே அரங்கேற்றப்பட்ட படுகொலைகளும் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத கோரத் தாண்டவமாகும்.
கோட்டைகளைக் கைப்பற்றிய வெள்ளையர்கள், அப்பாவிப் பொதுமக்கள் என்றும் பாராமல் கொடூரத் தாக்குதல்களைத் தொடுத்தனர்.
தங்களது நிலம், மானம் மற்றும் சுதந்திரம் காக்க ரத்தம் சிந்திய அந்த மண்ணின் மைந்தர்களின் தியாகங்கள் இன்றும் காளையார்கோவில் திருத்தலத்தின் ஒவ்வொரு கல்லிலும் உரத்துச் சொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.
சினிமாப் பாடல்களையும், புனைந்துரைக்கப்பட்ட காட்சிகளையும் கடந்து, உண்மையான வரலாறு என்பது தியாகங்களாலும் கண்ணீராலும் ஆனது. தன்மானத்திற்காகத் தங்களது வாழ்வையே ஈந்த கட்டபொம்மன், வேலுநாச்சியார், கோபால் நாயக்கர் மற்றும் எண்ணற்ற போராளிகளின் ரத்தச் சுவடுகளை நாம் எக்காலத்திலும் மறக்கக் கூடாது. அவர்களின் தியாகத்தை நெஞ்சில் ஏந்துவதே நாம் அவர்களுக்குச் செலுத்தும் உண்மையான வீரவணக்கமாகும்.
வாழ்க்கையை தலைகீழாய் மாற்றும் 2 ரகசியங்கள்! – ஆன்மீகமும் மனித உறவுகளும் குறித்த சிந்தனைச் சிதறல்கள்