உலக அரங்கில் அமைதி மற்றும் அகிம்சையைப் போற்றும் உன்னத நாடு என்ற இந்தியாவின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நற்பெயருக்குச் சமீபத்திய நிகழ்வுகள் மாபெரும் களங்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. காசா மீது இஸ்ரேல் நடத்திவரும் கொடூரமான தாக்குதல்களுக்கும் இனப்படுகொலைக்கும் இந்தியத் தரப்பிலிருந்து ஆயுதங்கள் சப்ளை செய்யப்பட்டுள்ளதாக மனித உரிமை அமைப்பான ‘அம்னஸ்ட் இன்டர்நேஷனல்’ வெளியிட்டுள்ள குற்றச்சாட்டு தேசிய அரசியலில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இதுதொடர்பாக அரசியல் ஆய்வாளர் சிவா அவர்கள் ‘நியூஸ் ஃபோகஸ் தமிழ்’ ஊடகத்திற்கு வழங்கிய அதிரடியான நேர்காணலின் கோர்வையான நாளிதழ் செய்தி வடிவம் இதோ:
“பச்சிளம் குழந்தைகளையும் பெண்களையும் குறிவைத்துத் தாக்குவதா?”
ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் நீதிபதி முரளிதரன் தலைமையிலான விசாரணை அறிக்கைகளின்படி, காசாவில் இஸ்ரேல் நிகழ்த்திவரும் தாக்குதல்கள் மனித குலத்திற்கு எதிரான மன்னிக்க முடியாத மாபெரும் குற்றமாகும். குறிப்பாக, ஸ்னைப்பர் துப்பாக்கிகள் மூலம் அப்பாவிப் பெண்களும் பச்சிளம் குழந்தைகளும் குறிவைத்துக் கொல்லப்பட்டதை இந்த அறிக்கைகள் அப்பட்டமாக உறுதிப்படுத்தியுள்ளன.
இந்தச் சூழலில், கடந்த அக்டோபர் 7-ஆம் தேதிக்குப் பிறகு இஸ்ரேலை நோக்கிச் சென்ற நூற்றுக்கணக்கான சரக்குக் கப்பல்களில் குறிப்பிடத்தக்க கப்பல்கள் ராணுவத் தளவாடங்கள் மற்றும் ஆயுதங்களை ஏற்றிச் சென்றுள்ளதாகத் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. உலக நாடுகள் அனைத்தும் இஸ்ரேலின் கொடூர நடவடிக்கைகளைக் கண்டித்துத் தனிமைப்படுத்தி வரும் நிலையில், அமைதியைப் போற்றும் இந்தியா போன்ற ஒரு நாடு இதற்கு ரகசியமாகத் துணைபோனது ஏன் என்ற அதிர்ச்சிகரமான கேள்வி தற்போது எழுந்துள்ளது.
“தனியார் கம்பெனி முகமூடியும் அரசின் தப்பிக்கும் படலமும்!”
இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சகம் வழக்கம்போலத் திட்டவட்டமாக மறுத்து வருகிறது. சர்வதேசச் சட்டதிட்டங்களுக்கு உட்பட்டே ஏற்றுமதிகள் நடைபெறுவதாகவும், இதில் அரசின் நேரடிப் பங்கு இல்லை என்றும் விளக்கமளிக்க முயல்கிறது. எனினும், இந்தக் காரியத்தில் அதானி குழுமம் மற்றும் அசோகா போன்ற தனியார் நிறுவனங்களின் வர்த்தகத் தொடர்புகள் இருப்பதாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டாலும், நாட்டின் எல்லைகளைத் தாண்டும் இத்தகைய ஆயுத ஏற்றுமதிகளுக்கு மத்திய அரசுதான் முழுப் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்று ஆய்வாளர்கள் கடுமையாக வாதிடுகின்றனர்.
பன்னாட்டு உணவுப் பொருட்கள் விவகாரத்தில்கூட தொடர்புடைய நாட்டின் அரசாங்கமே பொறுப்பேற்க வேண்டியிருக்கும் போது, நாட்டின் வெளியுறவுக் கொள்கையும் ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாடுகளும் மத்திய அரசின் நேரடிக் கண்காணிப்பின் கீழ் இயங்கும் துறை என்பதால், வெளியுறவுத்துறையின் மௌனம் பலத்த சந்தேகங்களை எழுப்புகிறது.
“இன தேசியவாதத்தின் (Ethnonationalism) ஆபத்தான சித்தாந்தச் சேர்க்கை!”
இந்த விவகாரத்தின் பின்னணியில் ஆழமான சித்தாந்த அடிப்படையிலான புரிதல்கள் இருப்பதாக ஆய்வாளர் சிவா சுட்டிக்காட்டுகிறார். யூதர்களுக்கென தனித் தூய்மையான தேசத்தை உருவாக்குவதை இலக்காகக் கொண்ட சியோனிசக் கொள்கைக்கும், குறிப்பிட்ட இனங்களின் தூய்மையை வலியுறுத்தும் தீவிர வலதுசாரிச் சித்தாந்தங்களுக்கும் இடையே உள்ள கருத்தியல் ஒற்றுமையே இந்தப் பின்னணிக்குக் காரணமாக இருக்கலாம் என விமர்சிக்கப்படுகிறது.
காசா விவகாரத்தில் இந்தியா இருவேறு முரண்பட்ட நிலைப்பாடுகளை எடுப்பதாகத் தெரிகிறது. சர்வதேச மேடைகளில் இரு தேசக் கொள்கையை (Two-state solution) ஆதரிப்பதாக வாஜ்பாய் காலம் தொட்டுக் கடைபிடிக்கப்படும் வெளியுறவுக் கொள்கை பேசப்பட்டாலும், மறுபுறம் ஆயுத சப்ளை மூலம் களத்தில் வேறு விதமான சூழல் நிலவுவது இந்தியாவின் தார்மீகக் குரலைச் முற்றிலுமாக வலுவிழக்கச் செய்துள்ளது.
“விஸ்வகுரு இந்தியாவின் பிம்பம் என்னவாகும்?”
உலக நாடுகள் மத்தியில் இந்தியா எப்போதும் யோகா, ஆன்மீகம், கலை, இலக்கியம் மற்றும் அமைதிக்கான ஒரு உன்னத பூமியாகவே பார்க்கப்பட்டு வந்தது. ஆனால், இனப்படுகொலை அரங்கேறும் ஒரு நாட்டிற்கு ஆயுதங்களை வழங்கித் தளவாடப் பரிமாற்றம் செய்யும் நாடாக இந்தியா சித்தரிக்கப்படுவது, நமது நீண்டகால வெளிநாட்டு நற்பெயருக்கு மாறிவரும் ஒரு பெரிய ‘கருப்புப் புள்ளி’யாகும்.
பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகள் தீவிரவாதத்தை அரசு அனுசரணையுடன் வளர்க்கின்றன என்ற நமது வாதங்கள் நியாயமானவை என்றாலும், நாமும் இதுபோன்ற நெறிமுறை மீறல்களில் சிக்கித் தவிக்கும்போது உலக அரங்கில் நமது நியாயம் எடுபடாமல் போய்விடும்.
இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடியால் தனது தனித்துவமான முடிவுகளைச் சுதந்திரமாக எடுக்க முடியாமல் ஆர்எஸ்எஸ் அமைப்பின் தீவிர சித்தாந்தக் கட்டுப்பாடுகள் தடுத்து நிறுத்துகின்றனவா என்ற கேள்வியும் இப்போது வலுவாக எழுந்துள்ளது. வரலாறு எழுதும் காலத்தில் இந்தியா இனப்படுகொலைக்குத் துணைபோன நாடாகச் சித்தரிக்கப்படுவதை பிரதமர் மோடி விரும்புவாரா? வரவிருக்கும் நாட்களில் இந்த விவகாரம் சர்வதேச அரங்கில் எத்தகைய அரசியல் பூகம்பத்தை உருவாக்கப் போகிறது என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.