தமிழ்நாட்டில் உள்ள புகழ்பெற்ற 50-க்கும் மேற்பட்ட முக்கியக் கோயில்களில் பக்தர்கள் செல்போன் கொண்டு செல்ல முழுமையான தடை விதிக்கப்பட்டு, பாதுகாப்புப் பெட்டகங்களில் செல்போன்களை ஒப்படைக்கும் முறை நடைமுறைக்கு வந்துள்ளது.
கோயிலின் புனிதம் காக்கப்பட வேண்டும், மூலவர் சன்னதிகளில் புகைப்படம் எடுப்பதையும், அங்கிருந்துகொண்டு ‘ரீல்ஸ்’ மற்றும் ‘செல்ஃபி’ எடுத்துச் சமூக வலைதளங்களில் பதிவிடுவதையும் தடுக்க வேண்டும் என்ற இந்து சமய அறநிலையத்துறையின் நோக்கம் வரவேற்கத்தக்கதே. அதற்காக எடுக்கப்பட்டுள்ள இந்த ஒட்டுமொத்தத் தடை என்ற அதிரடி நடவடிக்கை, மூட்டைப் பூச்சிக்கு பயந்து வீட்டை கொளுத்தும் கதையாகவே மாறியுள்ளது.
வரிசையில் நின்று வதங்கும் பக்தர்கள்!
ஏற்கனவே விசேஷ நாட்களிலும், வார இறுதி நாட்களிலும் கோயில் பிரகாரங்களில் சாமி தரிசனம் செய்யவே பக்தர்கள் மணிக்கணக்கில் காத்திருக்க வேண்டிய சூழல் நிலவுகிறது. தற்போது நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ள இந்த விதியால், கோயிலுக்குள் நுழையும் முன் செல்போனைப் பாதுகாப்புப் பெட்டகத்தில் ஒப்படைக்க ஒரு நீண்ட வரிசை, தரிசனம் முடிந்து வெளியே வந்த பிறகு மீண்டும் அதே செல்போனைத் திரும்பப் பெற மற்றொரு நீண்ட வரிசை எனப் பக்தர்கள் கடுமையான அலைக்கழிப்புக்கு ஆளாகின்றனர்.
சென்னை பார்த்தசாரதி கோயில், வடபழனி முருகன் கோயில், மயிலாப்பூர் கபாலீசுவரர் கோயில் தொடங்கி பழனி, திருத்தணி, சமயபுரம், ஸ்ரீரங்கம் வரை பல இடங்களில் டோக்கன் பெறுவதற்கும் செல்போனைத் திரும்ப வாங்குவதற்கும் பக்தர்கள் மிகவும் சிரமப்படுகின்றனர். முதியவர்கள், கைக் குழந்தைகளுடன் வரும் தாய்மார்கள் இதனால் பெரும் மன உளைச்சலை எதிர்கொள்கின்றனர். பாதுகாப்புப் பெட்டகங்களில் விலை உயர்ந்த செல்போன்கள் வைக்கப்படும்போது, அவை தொலைந்துபோனாலோ அல்லது சேதமடைந்தாலோ யார் பொறுப்பு என்ற அச்சமும் பக்தர்களிடையே நிலவுகிறது.
திருப்பதி தரும் பாடம்!
செல்போன் தடையைக் கடுமையாக அமல்படுத்தும் ஆந்திர மாநிலத் திருப்பதி ஏழுமலையான் கோயிலிலேயே பல அடுக்கு நவீன ஸ்கேனர்கள், தீவிர உடற்பரிசோதனைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. ஆனால், அத்தனை கட்டுப்பாடுகளையும் தாண்டி யாரோ சிலர் உள்ளே செல்போன்களைக் கொண்டு சென்று வீடியோ எடுத்து வெளியிடுவதும், அது சமூக வலைதளங்களில் வைரலாவதும் வாடிக்கையாகவே நடந்து வருகிறது.
மனிதப் பரிசோதனைகள் மற்றும் அதிநவீன இயந்திரக் கண்காணிப்புகள் உச்சத்தில் இருக்கும் திருப்பதியிலேயே நூறு சதவீதத் தடையை நடைமுறைப்படுத்த முடியாதபோது, தமிழகத்தின் திறந்தவெளி பிரகாரங்களைக் கொண்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பழம்பெரும் கோயில்களில் இத்தகைய தடையை முழுமையாகச் சாத்தியப்படுத்துவது என்பது நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத ஒன்று.
டிஜிட்டல் யுகத்தில் பணமில்லா பக்தர்கள்!
இன்றைய டிஜிட்டல் இந்தியாவில் பெரும்பாலான மக்கள் கைகளில் ரொக்கத்தைக் கொண்டு செல்லும் பழக்கத்தை முற்றிலுமாக விட்டுவிட்டனர். டீக்கடை முதல் பெரிய வணிக வளாகங்கள் வரை செல்போன் வழியாக யுபிஐ (UPI) க்யூ-ஆர் கோடு ஸ்கேன் செய்து பணம் செலுத்துவதே அன்றாட வழக்கமாகிவிட்டது. இத்தகைய சூழலில், செல்போனை வாசலிலேயே பறிமுதல் செய்துவிட்டால், கோயிலுக்குள் சென்ற பிறகு சிறப்புத் தரிசனக் கட்டணம் செலுத்தவோ, அர்ச்சனைத் தட்டு வாங்கவோ, நெய் விளக்கு ஏற்றவோ கையில் காசில்லாமல் பக்தர்கள் தவிக்கின்றனர்.
குறிப்பாக, கோயிலுக்குள் இருக்கும் பிரசாதக் கடைகளில் லட்டு, புளியோதரை போன்ற பிரசாதங்களை வாங்கவோ அல்லது சமய நூல்கள் விற்பனை செய்யும் புத்தகக் கடைகளில் ஆன்மிக நூல்கள் வாங்கவோ கூட டிஜிட்டல் பணப்பரிவர்த்தனை செய்ய முடியாமல் பக்தர்கள் வெறும் கையோடு ஏமாற்றத்துடன் திரும்பும் அவல நிலை உருவாகியுள்ளது. பக்திப் பரவசத்தோடு கோயிலுக்குள் வரும் பக்தர்களைக் கையில் காசும் இல்லாமல், செல்போனும் இல்லாமல் ஒருவித நிர்க்கதியான நிலைக்குத் தள்ளுவது என்ன நியாயம்?
பாதுகாப்பின்மையும் குடும்பப் பிரிவுகளும்!
செல்போன் என்பது வெறும் பகட்டு சாதனம் அல்ல, அது மக்களின் இன்றியமையாத அவசரக்காலப் பாதுகாப்பு சாதனம். திருவிழாக் காலங்களிலும் கூட்ட நெரிசலிலும் குடும்ப உறுப்பினர்கள், குழந்தைகள் அல்லது முதியவர்கள் கூட்டத்தில் தவறிவிட்டால் அவர்களைத் தொடர்புகொள்ள செல்போன் மட்டுமே உடனடி வழியாக இருக்கிறது. அவசர மருத்துவத் தேவைகள், இதய நோயாளிகள் மற்றும் முதியவர்களின் திடீர் உடல்நலக் குறைவு போன்ற இக்கட்டான தருணங்களில் உடனடியாக மருத்துவரையோ அல்லது உறவினர்களையோ அழைக்க செல்போன் கட்டாயம் தேவைப்படுகிறது.
வெளியூர்களில் இருந்தும் பிற மாநிலங்களில் இருந்தும் குடும்பத்துடன் வரும் பக்தர்கள் கைகளில் செல்போன் இல்லாத சூழலில், வாகன நிறுத்துமிடத் தகவலையோ அல்லது தங்குமிட விவரங்களையோ பெற முடியாமல் பெரும் பாதுகாப்பற்ற உணர்வை எதிர்கொள்கின்றனர். சில விஷமிகள் செய்கின்ற பொறுப்பற்ற செயல்களுக்காக, பக்தியுடன் இறைவனை வழிபட வரும் லட்சக்கணக்கான அப்பாவி பொதுமக்களைத் தண்டிப்பது எந்த வகையில் நியாயமாகும்?
தண்டிக்கப்பட வேண்டியது தொழில்நுட்பம் அல்ல!
கோயிலுக்குள் செல்போன்களை ஒட்டுமொத்தமாகத் தடை செய்வதற்குப் பதிலாக, நடைமுறைக்குச் சாத்தியமான கட்டுப்பாடுகளை அறநிலையத்துறை முன்னெடுக்கலாம்:
மண்டபக் கட்டுப்பாடுகள்: மூலவர் சன்னதி, அர்த்த மண்டபம் மற்றும் கருவறைப் பகுதிகளில் மட்டும் செல்போன் பயன்பாட்டிற்குத் தீவிரக் கட்டுப்பாடுகளை விதிக்க முடியும். கண்காணிப்பை நவீன சிசிடிவி கேமராக்கள் மூலம் தீவிரப்படுத்தலாம்.
அமைதி முறை (Silent Mode): கோயில் வளாகத்திற்குள் நுழையும்போதே செல்போன்களை அணைத்து வைக்கவோ (Switched Off) அல்லது அமைதி முறையில் (Silent Mode) பைகளுக்குள் வைத்திருக்கவோ நிபந்தனை விதிக்கலாம்.
கடுமையான அபராதம்: எச்சரிக்கையையும் விதிகளையும் மீறி மூலவரைப் படம் பிடிப்பவர்கள் மற்றும் சன்னதிகளில் அநாகரிகமாக ரீல்ஸ் வீடியோ எடுப்பவர்கள் மீது மிகக் கடுமையான அபராதம் விதித்து, செல்போனைப் பறிமுதல் செய்யும் சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கையை மேற்கொள்ளலாம். கோயில் பிரகாரங்களில் பணியாளர்களைக் கொண்டு தீவிரக் கண்காணிப்பை வலுப்படுத்தினாலே இத்தகைய அத்துமீறல்களை மிக எளிதாகத் தடுத்துவிட முடியும்.
அறநிலையத்துறை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்!
பக்தர்களின் அடிப்படை வசதிகளையும், வழிபாட்டு உணர்வையும் சமரசமின்றிப் பாதுகாப்பதே மக்கள் நல அரசின் தலையாயக் கடமையாகும். சிலரின் தவறான நடவடிக்கைக்காக ஒட்டுமொத்த பக்தர் கூட்டத்தையும் வரிசையில் நிற்க வைத்து அவதிக்குள்ளாக்கும் இந்த முழுமையான செல்போன் தடை உத்தரவை இந்து சமய அறநிலையத்துறை உடனடியாக மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். நவீன காலத்தின் தவிர்க்க முடியாத அத்தியாவசியத் தேவைகளையும், கோயில்களின் புனிதத்தையும் ஒருசேரப் பேணுகின்ற வகையிலான ஆரோக்கியமான மாற்று வழிகாட்டு நெறிமுறைகளை அரசு வகுப்பதே காலத்தின் தேவையாகும்.