1951-ஆம் ஆண்டு ஈரானின் முன்னணித் தலைவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். சரியாக 75 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 2026-இல், அந்நாட்டின் உயர்மட்டத் தலைவர்களான அலி கமேனி மற்றும் பாதுகாப்புத் துறைத் தலைவர் அலி லாரிஜானி உட்பட பல முக்கியப் பொறுப்பாளர்கள், ஐநா சாசனத்தை மீறி அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் நடத்திய கொடூரமான ராணுவத் தாக்குதலில் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்.
படுகொலைகளின் பின்னணி
1951-இல் ஈரானில் நடந்த இந்தத் துயரமான கொலைகளை அப்போதைய இந்தியப் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு மிகவும் கவலையுடன் கவனித்தார். மார்ச் 21 அன்று மாநில முதல்வர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் அவர் குறிப்பிட்டதாவது: “ஈரானில் சமீபத்தில் பிரதமர் ஜெனரல் அலி ரஸ்மாரா மற்றும் அமைச்சர் அப்துல் ஹமீத் சாங்கோனே ஆகியோர் படுகொலை செய்யப்பட்டுள்ளனர். இந்த ரத்தக் களரிக்கு பின்னால் எண்ணெய் வளத்தின் கதை இருப்பதாகத் தெரிகிறது, இது எப்போதுமே ஒரு விரும்பத்தகாத வணிகமாகும்.”
பெரிய வல்லரசுகள் ஈரானின் எண்ணெய் வளத்தின் மீது பேராசை கொண்டுள்ளதாகவும், ஈரான் நாடாளுமன்றம் (Majlis) எண்ணெய் வளத்தை தேசியமயமாக்கத் தீர்மானித்ததே இதற்கு காரணம் என்றும் நேரு அன்றே எச்சரித்திருந்தார்.
ராஜதந்திரம் மற்றும் தற்போதைய நிலை
2026, மார்ச் 29 அன்று பைனான்சியல் டைம்ஸ் இதழுக்கு அளித்த பேட்டியில், அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், “உண்மையைச் சொல்லப்போனால், ஈரானின் எண்ணெய் வளத்தைக் கைப்பற்றுவதே எனக்குப் பிடித்தமான விஷயம்” என்று வெளிப்படையாகக் கூறினார். ஈரானின் முக்கிய ஏற்றுமதி மையமான கார்க் (Kharg) தீவை அமெரிக்கா கைப்பற்றக்கூடும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார். 1951-இல் நேரு கூறிய “எண்ணெய் பேராசை” என்பது 2026-ஆம் ஆண்டிலும் அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலின் தாக்குதல்களின் மூலம் எதிரொலிக்கிறது.
ஈரானின் பின்னடைவு
அமெரிக்காவின் இந்தத் தாக்குதல்களை ஈரான் மிக உறுதியாக எதிர்கொண்டு வருகிறது. ஏவுகணைகள் மற்றும் ட்ரோன்களைப் பயன்படுத்தி அமெரிக்காவிற்கு எதிராக சமமற்ற முறையில் (Asymmetrical war) போர் புரிந்து, தனது ஆதிக்கத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டுள்ளது. ஈரானின் கார்க் தீவை ஒரு அமெரிக்கச் சொத்தாக மாற்ற அமெரிக்கப் படைகள் அனுப்பப்படலாம் என்று அமெரிக்க கருவூலச் செயலாளர் ஸ்காட் பெசென்ட் மார்ச் 22 அன்று கூறினார். இருப்பினும், அமெரிக்கா தரைப்படைத் தாக்குதலில் இறங்கினால், அது வியட்நாம் போரைப் போன்ற ஒரு பெரும் பின்னடைவைச் சந்திக்கும் என்று அஞ்சப்படுகிறது.
சூயஸ் கால்வாய் மற்றும் ஹார்முஸ் ஜலசந்தி பிரச்சனை
ஈரான் மீதான இந்தத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து, ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாகச் செல்லும் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு கப்பல்களை ஈரான் தடுத்துள்ளது (தாக்குதல் நடத்தும் நாடுகளுக்குச் சொந்தமில்லாத கப்பல்களைத் தவிர). உலக எண்ணெய் தேவையில் 20% மற்றும் திரவ இயற்கை எரிவாயுவில் (LNG) 20% இந்த வழியாகத்தான் செல்கிறது. இதன் அடைப்பால் இந்தியா உள்ளிட்ட பல நாடுகள் உலகளாவிய பொருளாதார நெருக்கடியைச் சந்தித்துள்ளன.
இந்தச் சூழலில், 1951-ஆம் ஆண்டிலேயே நேரு வழங்கிய ஆலோசனைகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. சூயஸ் கால்வாய் பிரச்சனையின் போது, ஆயுதப் படைகளைப் பயன்படுத்துவது போருக்குத்தான் வழிவகுக்குமே தவிர தீர்வைத் தராது என்று நேரு எச்சரித்தார். ஒரு நாட்டின் இறையாண்மையைப் பாதிக்காமல், சர்வதேச மேலாண்மை அமைப்புகளை உருவாக்குவதே சிறந்தது என்பது அவர் கருத்தாக இருந்தது.
நேருவின் பங்களிப்பும் தற்போதைய நிலையும்
1956-இல் சூயஸ் கால்வாய் நெருக்கடியின் போது நேரு ஆற்றிய பங்கு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கது. பிரிட்டிஷ் மற்றும் பிரெஞ்சு காலனித்துவப் போக்கை அவர் கடுமையாகக் கண்டித்தார். ஆனால், தற்போதைய பிரதமர் நரேந்திர மோடி, அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலுடன் கைகோர்த்து நிற்பது இந்தியாவின் பாரம்பரிய வெளியுறவுக் கொள்கைக்கு முரணாக இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.
1959-இல் நேரு ஈரானுக்குச் சென்றபோது, ஈரான் மக்கள் இந்தியாவை ஒரு விசேஷமான நாடாகப் பார்ப்பதாகக் குறிப்பிட்டார். “நாங்கள் வன்முறை மொழியிலோ அல்லது பனிப்போர் மொழியிலோ பேசுவதில்லை; இது அவர்களுக்கு ஒரு நிம்மதியான மாற்றமாகத் தெரிகிறது” என்று நேரு எழுதினார்.
ஈரான் சந்திக்கும் இந்த நெருக்கடியில் இந்தியாவின் செயல்பாடுகள், நேருவின் காலனித்துவ எதிர்ப்பு மற்றும் அமைதி வழியிலான பாரம்பரியத்தை மீட்டெடுக்க வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துகின்றன.
காமெனி படுகொலையில் நடந்தது இதுதான்! களமிறங்கும் சீனா – ரஷ்யா! பொன்ராஜ் நேர்காணல்!