தமிழக அரசியல் களம் தற்போது பல்வேறு முக்கிய விவாதங்களைச் சந்தித்து வருகிறது. காவேரி நதிநீர் பங்கீடு, திமுக அரசின் மீதான விமர்சனங்கள் மற்றும் வரவிருக்கும் தொகுதி மறுசீரமைப்பு (Delimitation) தொடர்பான அச்சங்கள் என அரசியல் சூழல் சூடுபிடித்துள்ள நிலையில், ஓய்வுபெற்ற ஐஏஎஸ் அதிகாரி பாலசந்திரன் அவர்கள் தனது அனுபவக் கண்ணோட்டத்தில் சில கசப்பான உண்மைகளைப் பகிர்ந்துள்ளார்.
காவேரி விவகாரம்: பேச்சுவார்த்தை தேவையா?
காவேரி விவகாரத்தில் முதல்வர் கர்நாடகாவிற்கு நேரில் சென்று பேச முன்வந்ததை ஒரு அரசியல் நகர்வாகவே பார்க்க வேண்டியுள்ளது. “ஜூன் மாதத்திலேயே பேச்சுவார்த்தை நடத்தியிருக்கலாம். நீர்நிலைகள் வறண்டு கிடக்கும் நிலையில், இப்போது பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதால் எந்தப் பலனும் இருக்காது,” என்று கூறும் பாலசந்திரன், பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதை விட நீதிமன்ற உத்தரவுகளைக் கண்டிப்பாகச் செயல்படுத்துவதே தீர்வாக இருக்கும் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
மேலும், மாநிலங்களுக்கு இடையிலான இத்தகைய சிக்கலான விவகாரங்களில் தமிழக அரசியல் கட்சிகளிடையே ஒற்றுமை இன்மை மிகப்பெரிய பலவீனமாக உள்ளதாக அவர் வருத்தத்துடன் குறிப்பிடுகிறார். மத்திய அரசின் மீதான அழுத்தத்தைக் கூட்ட அனைத்துக்கட்சி கூட்டத்தைக் கூட்டுவது அவசியமே தவிர, அதில் அரசியல் பிடிவாதம் இருக்கக்கூடாது.
உதயநிதி கைது: நிர்வாக நடவடிக்கை அல்லது அடக்குமுறை?
திமுக தலைவர் உதயநிதி ஸ்டாலின் மீதான நடவடிக்கை குறித்துப் பேசிய பாலசந்திரன், “ஏதோ ஒரு பயங்கரவாதியைக் கைது செய்வது போல நூற்றுக்கணக்கான போலீஸாரை அனுப்பி வீட்டைக் முற்றுகையிட்டு கைது செய்ய வேண்டிய அவசியம் என்ன?” என்று கேள்வி எழுப்புகிறார். உதயநிதி பேசியது தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட வாய்ப்பிருக்கலாம், ஆனால் அதற்காக இவ்வளவு தீவிரமான நடவடிக்கை எடுப்பது ஜனநாயக விரோதமான ‘சர்வாதிகார மனப்பான்மை’ (Autocratic Attitude) என்று அவர் விமர்சிக்கிறார். அரசியல் நாகரிகம் என்பது அனைத்துக் கட்சிகளுக்கும் பொதுவானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதே அவர் முன்வைக்கும் கருத்து.
தொகுதி மறுசீரமைப்பு: மாநில உரிமைகள் காக்கப்படுமா?
தொகுதி மறுசீரமைப்பு விவகாரத்தில் திமுகவின் நிலைப்பாட்டில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதா என்ற கேள்விக்கு, “மாநில உரிமைகள் பாதிக்கப்படக்கூடாது என்பதில் திமுக உறுதியாக இருந்தாலும், தற்போதைய சூழலில் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ஒரு சிக்னல் கொடுக்கும் வகையிலேயே அவர்களின் புதிய கோரிக்கைகள் உள்ளன” என்று பாலசந்திரன் விளக்குகிறார். மக்கள் தொகை அடிப்படையில் தொகுதி மறுசீரமைப்பு செய்வது தென் மாநிலங்களின் அரசியல் வலிமையைப் பாதிக்கும் என்பதால், 1971-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பையே அடிப்படையாகக் கொண்டு அடுத்த 25 ஆண்டுகளுக்காவது தொகுதி எண்ணிக்கையை மாற்றாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை அவர் ஆதரிக்கிறார்.
அரசின் வருவாய் மற்றும் நிர்வாகம்
தமிழக அரசின் வரவு-செலவுத் திட்டம் குறித்துப் பேசிய அவர், ‘வெற்றி’ உள்ளிட்ட திட்டங்களுக்குப் பெயரிடுவது அரசியல் சார்ந்தது என்பதைத் தாண்டி, அரசு இயந்திரம் தனது வருவாயை உயர்த்த வேண்டியது அவசியம் என்று குறிப்பிட்டார். குறிப்பாக, நிலப் பதிவுகளில் வழிகாட்டு மதிப்பு (Guidance value) சீரமைப்பு, அரசு கஜானாவிற்கு வருவாயைப் பெருக்குவதற்குப் பதிலாக, லஞ்சம் மற்றும் கசிவுகளைத் தடுப்பதற்கான முறையான நிர்வாகக் கட்டமைப்பு அவசியம் என்பதை அவர் வலியுறுத்தினார்.
மேலும், தமிழக அரசியல்வாதிகள் மத்தியில் ‘பங்காளிச் சண்டை’யைத் தாண்டி மாநிலத்தின் நலனை முன்னிறுத்தும் ஒற்றுமை தேவை என்பதை பாலசந்திரன் அழுத்தமாகக் கூறுகிறார். “அரசியல் என்பது அதிகாரப் போட்டிக்காக மட்டும் இருக்கக்கூடாது; மக்களின் நலனுக்காகவும், மாநில உரிமைகளுக்காகவும் ஒருங்கிணைந்து செயல்படும்போதுதான் உண்மையான ஜனநாயக வெற்றி கிடைக்கும்,” என்பதே சாராம்சமாகும்.