2026 ஆம் ஆண்டு தமிழக சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் கொளத்தூர் தொகுதியில் பதிவான முடிவுகள் மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்து முன்னெடுக்கப்படும் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்களின் (EVM) தொழில்நுட்பச் சரிபார்ப்பு நடவடிக்கைகள் குறித்து மூத்த பத்திரிகையாளர் அய்யநாதன் தி ரூஸ்டர் நியூஸ் ஊடகத்திற்கு வழங்கியுள்ள பிரத்யேகப் பேட்டி அரசியல் வட்டாரங்களில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
கொளத்தூர் தொகுதியில் திமுக தலைவர் மு.க. ஸ்டாலின் அவர்கள் தமாகா வேட்பாளர் வி.எஸ். பாபுவிடம் 8,795 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியடைந்ததாக அறிவிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து எழும்பிய கேள்விகளையும், சிந்தாதிரிப்பேட்டை பாதுகாப்பு அறையில் (Strongroom) நடக்கும் ஆய்வுகளையும் மையமாகக் கொண்டு அவர் பல அதிரடியான தொழில்நுட்ப மற்றும் அரசியல் உண்மைகளை முன்வைத்துள்ளார்.
1. “இது மறுஎண்ணிக்கை அல்ல – வெறும் தொழில்நுட்பச் சோதனை மட்டுமே!”
தேர்தல் ஆணையம் தற்போது மேற்கொண்டுள்ள இந்தச் சரிபார்ப்பு நடவடிக்கையை ஒருபோதும் ‘வாக்கு எண்ணிக்கை மறுபரிசீலனை’ (Recount) என்று முத்திரை குத்த முடியாது என அய்யநாதன் திட்டவட்டமாக விளக்குகிறார்.
வழக்கமான மறுஎண்ணிக்கை என்பது பதிவான வாக்குச்சீட்டுகள் அல்லது वाக்குகளை நேரில் மீண்டும் எண்ணிச் சரிபார்ப்பதாகும்.
ஆனால், இங்கு நடைபெறுவது இயந்திரத்தின் ஹார்டுவேர் மற்றும் மென்பொருள் சார்ந்த தொழில்நுட்பச் சோதனை மட்டுமே.
அதாவது, பதிவான வாக்குகள் சரியாக எண்ணப்பட்டனவா என்பதை உறுதி செய்வதை விட, இயந்திரம் தொழில்நுட்ப ரீதியாகச் சரியாக வேலை செய்ததா என்பதை மட்டுமே தேர்தல் ஆணையத்தின் இந்தச் செயல்முறை சரிபார்க்கிறது என்று அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
2. எரிக்கப்பட்ட நினைவகம் (Burnt Memory) மற்றும் மைக்ரோகண்ட்ரோலர் சோதனைகள்
இயந்திரங்களின் உட்புற இயக்க நுட்பங்கள் குறித்துப் பேசும்போது, அய்யநாதன் மிக நுட்பமான தொழில்நுட்பச் சந்தேகங்களை எழுப்புகிறார்:
Burnt Memory (எரிக்கப்பட்ட நினைவகம்): வாக்கு இயந்திரங்களின் நினைவகத்தில் பதிவான தரவுகள் ஒருபோதும் மாற்ற முடியாத வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்பட்டாலும், அந்த நினைவகத்தில் உள்ள தரவுகளின் உண்மைத்தன்மையை முழுமையாகச் சோதிக்கும் முறைகள் குறித்து அவர் கேள்வி எழுப்புகிறார்.
Microcontroller Verification: இயந்திரங்களை இயக்கும் மைக்ரோகண்ட்ரோலர்கள் மற்றும் சில்லுகள் எவ்வாறு சோதிக்கப்படுகின்றன என்பதிலும், பாரத் எலக்ட்ரானிக்ஸ் (BEL) நிறுவனப் பொறியாளர்களின் மேற்பார்வையில் நடக்கும் இத்தகைய சோதனைகள் எந்த அளவுக்கு சுயாதீனமானவை என்பதிலும் உள்ள நடைமுறைச் சிக்கல்களை அவர் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறார்.
3. சின்னம் பதிவேற்றும் அலகுகளும் (SLU) வெளிப்படைத்தன்மைச் சிக்கல்களும்
தேர்தலுக்கு முன்னதாக வாக்குப்பதிவு இயந்திரங்களில் வேட்பாளர்களின் பெயர்கள் மற்றும் சின்னங்களைப் பதிவேற்றப் பயன்படும் Symbol Loading Units (SLU) குறித்த விவாதங்களை அவர் ஆழமாக அலசுகிறார்.
இந்தச் சின்னம் பதிவேற்றும் அலகுகளுக்கும் கட்டுப்பாட்டுப் பெட்டிகளுக்கும் (Control Unit) இடையே நடைபெறும் தரவுப் பரிமாற்றத்தில் எழும் சந்தேகங்கள், மற்றும் வாக்காளர் சரிபார்க்கக்கூடிய காகிதத் தணிக்கை முறை (VVPAT) சீர்ப்படுத்தலில் நிலவும் இடைவெளிகள் குறித்து வேட்பாளர்களின் முகவர்கள் எழுப்பும் முறையான கேள்விகளுக்கு இந்தச் சரிபார்ப்பு எந்தவிதமான முழுமையான பதிலையும் அளிக்கவில்லை என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
4. ஜனநாயகமும் வாக்காளர்களின் நம்பிக்கையும்
அய்யநாதனின் வாதத்தின் ஒட்டுமொத்த மையப்புள்ளி என்பது வெறும் தொழில்நுட்பத் துல்லியத்தைத் தாண்டிய ஜனநாயகத்தின் வெளிப்படைத்தன்மை பற்றியதாகும்:
ஒரு ஜனநாயகத் தேர்தலில் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் செலுத்தும் வாக்குகளின் மீது எழும் சந்தேகங்களை நிவர்த்தி செய்யும் வகையில்தான் தேர்தல் ஆணையத்தின் நடைமுறைகள் இருக்க வேண்டும்.
ஆனால், தற்போதைய இந்தச் சரிபார்ப்பு முறை என்பது பொதுமக்களின் அல்லது வேட்பாளர்களின் சந்தேகங்களை அடிமட்டத்திலிருந்து தீர்த்து வைக்கும் ஒரு ‘தீர்வாக’ இல்லாமல், வெறும் கண்துடைப்பான அல்லது சம்பிரதாயமான ஒரு தொழில்நுட்பச் சடங்காக மட்டுமே முடிக்கப்படுவதாக அவர் கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்.
“இயந்திரங்கள் தொழில்நுட்ப ரீதியாகச் சரியாக வேலை செய்தன என்று தேர்தல் தரப்பு சான்றிதழ் அளிப்பதற்கும், வாக்களித்த மக்களுக்கும் போட்டியிட்ட வேட்பாளர்களுக்கும் முழுமையான மனநிறைவு ஏற்படுவதற்கும் இடையே மிகப்பெரிய இடைவெளி உள்ளது” என்பதே அய்யநாதன் முன்வைக்கும் மிக முக்கியமான மற்றும் சிந்திக்கத்தக்க கருத்தாகும்.