புது தில்லி: கடந்த 12 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ‘கோமா’ (Vegetative State) நிலையில் இருந்த ஹரிஷ் ராணா என்ற 31 வயது இளைஞருக்கு, மருத்துவ உபகரணங்கள் மூலம் அளிக்கப்படும் சிகிச்சையை நிறுத்திக் கொள்ள உச்சநீதிமன்றம் இன்று அனுமதி அளித்துள்ளது.
வழக்கின் பின்னணி:
காஜியாபாத்தைச் சேர்ந்த ஹரிஷ் ராணா, 2013-ல் கட்டிடத்தின் நான்காவது மாடியில் இருந்து விழுந்ததில் தலையில் பலத்த காயம் ஏற்பட்டு சுயநினைவை இழந்தார். 100% உடல் முடக்கம் அடைந்த நிலையில், கடந்த 12 ஆண்டுகளாகப் படுத்த படுக்கையாகவே இருந்தார். இவரைப் பராமரிக்கப் போதுமான பொருளாதார வசதி இல்லாததால், அவரது பெற்றோர் ‘கருணைக் கொலை’ கோரி நீதிமன்றத்தை அணுகினர்.
நீதிபதிகள் ஜே.பி. பார்திவாலா மற்றும் கே.வி. விஸ்வநாதன் அடங்கிய அமர்வு, “ஷேக்ஸ்பியரின் ‘To be or not to be’ (இருப்பதா அல்லது இறப்பதா) என்ற வரிகளை மேற்கோள் காட்டி, அந்த இளைஞர் கௌரவமான முறையில் இறக்க அனுமதிக்கப்படுவதாக” தீர்ப்பளித்தனர்.
”ஒரு மனிதன் கண்ணியத்துடன் வாழ உரிமை உண்டு என்பது போல, அதே கண்ணியத்துடன் இறப்பதற்கும் அவருக்கு உரிமை உண்டு.” என உச்சநீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
இந்தியாவில் கருணைக் கொலை: சட்ட வரலாறு
இந்தியாவில் கருணைக் கொலை தொடர்பான சட்ட விதிகள் இரு முக்கியக் கட்டங்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன:
- அருணா சான்பாக் வழக்கு (2011) – முதல் அனுமதி
மும்பை மருத்துவமனையில் செவிலியராகப் பணியாற்றி, பலாத்காரத்தால் தாக்கப்பட்ட அருணா சான்பாக் 42 ஆண்டுகள் சுயநினைவின்றி இருந்தார். இந்த வழக்கில்தான் உச்சநீதிமன்றம் ‘Passive Euthanasia’ (செயலற்ற கருணைக் கொலை) முறைக்கு முதன்முதலில் அனுமதி அளித்தது. அதாவது, நோயாளியின் உயிரைக் காப்பாற்றும் மருந்துகள் அல்லது கருவிகளை அகற்றுவதன் மூலம் இயற்கையான மரணத்தை அனுமதிப்பது.
2. ‘லிவிங் வில்‘ (Living Will) தீர்ப்பு (2018)
2018-ல் ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியலமைப்பு அமர்வு, ‘சுயவிருப்ப மரண சாசனம்’ (Living Will) சட்டப்பூர்வமானது என்று அறிவித்தது. ஒருவர் ஆரோக்கியமாக இருக்கும்போதே, தான் குணப்படுத்த முடியாத நோயால் பாதிக்கப்பட்டால் தனக்குத் தீவிர சிகிச்சை அளிக்க வேண்டாம் என்று முன்கூட்டியே எழுதி வைக்க இந்தத் தீர்ப்பு அனுமதி அளித்தது.
முக்கியமான வேறுபாடுகள்
இந்தியாவில் கருணைக் கொலை என்பது செயலற்ற கருணைக் கொலை (Passive Euthanasia) மற்றும் செயலில் உள்ள கருணைக் கொலை (Active Euthanasia) என இரு வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு அணுகப்படுகிறது. இதில் ‘செயலற்ற கருணைக் கொலை’ என்பது ஒரு நோயாளி குணமடைய வாய்ப்பே இல்லாத நிலையில், அவருக்கு உயிர் காக்கும் கருவிகள் (Ventilator) அல்லது உணவுக் குழாய் மூலம் அளிக்கப்படும் செயற்கை ஆதரவை நிறுத்தி, இயற்கையான மரணத்தை அனுமதிப்பதாகும். இது இந்தியாவில் கடுமையான மருத்துவ மற்றும் சட்ட நிபந்தனைகளுடன் சட்டப்பூர்வமாக அனுமதிக்கப்படுகிறது.
மறுபுறம், ‘செயலில் உள்ள கருணைக் கொலை’ என்பது ஒரு நோயாளியின் உயிரைப் போக்கும் நோக்கில் நச்சு ஊசி போடுவது அல்லது வீரியமிக்க மருந்துகளை வழங்குவது போன்ற நேரடி நடவடிக்கைகளை உள்ளடக்கியது. இந்த வகை கருணைக் கொலை இந்தியாவில் முற்றிலும் சட்டவிரோதமானது மற்றும் குற்றச்செயலாகக் கருதப்படுகிறது. உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளின்படி, ஒரு மனிதன் கண்ணியத்துடன் இறப்பதற்கான உரிமையை (Right to die with dignity) நிலைநாட்டவே செயலற்ற கருணைக் கொலைக்கான வழிமுறைகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன.
தற்போது 2026-ல் வழங்கப்பட்டுள்ள இந்தத் தீர்ப்பு, நீண்டகாலமாகப் பாதிப்பில் இருக்கும் நோயாளிகளின் குடும்பங்களுக்கு ஒரு சட்டப்பூர்வமான தெளிவை வழங்கியுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
கடற்படை பலத்தை நிரூபிக்க வடகொரியா அதிரடி: புதிய போர்க்கப்பலில் இருந்து ஏவுகணை சோதனை!