இன்றைய அரசியல் சூழலில் அரசு கட்டமைப்பையும், அதிகார வர்க்கத்தின் செயல்பாடுகளையும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வதற்குத் திராவிட இயக்கம் கற்றுத்தந்த பார்ப்பனிய எதிர்ப்பு (Anti-Brahminism) தத்துவம் மட்டுமே போதாது என்றும், அதனுடன் அம்பேத்கரியமும் கம்யூனிசமும் (மார்க்ஸியம்) ஒருங்கிணைந்து உள்வாங்கப்பட வேண்டும் என்றும் பிரபல எழுத்தாளரும் சிந்தனையாளருமான வி.கீதா தெரிவித்துள்ளார்.
அண்மையில் Lemuria Studio ஊடகத்திற்கு அவர் அளித்த நேர்காணலில், தற்கால அரசியல் போக்குகள், தர்மம் மற்றும் தேசியத்தின் புதிய வரையறைகள், மற்றும் ஜனநாயகம் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் குறித்து விரிவாகப் பேசினார். அவரது உரையின் முக்கியச் சாராம்சம் நாளிதழ் செய்தியாக இங்கே தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
“அன்று ‘மனுதர்மம்’ என்று சொல்லி ஒடுக்கப்பட்டவர்களை ஏமாற்றியவர்கள், இன்று ‘தேசியம்’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி மக்களின் வாய்களை அடைக்கிறார்கள். இன்றைய தேசியம் என்பது தர்மத்திற்கான புதிய அறிகுறியாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.”
— வி. கீதா
சாதி தர்மத்தின் மாற்று வடிவம் ‘தேசியம்’
கடந்த காலங்களில் பிராமணிய இந்து மதம் ‘தர்மம்’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி சமூக நெறியைக் கட்டமைத்தது. அது எப்போதுமே ஒரு குறிப்பிட்ட சாதி தர்மமாகவே இருந்தது. புகழ்பெற்ற மனித உரிமைப் போராளி பாலகோபால் குறிப்பிட்டதை சுட்டிக்காட்டிய வி. கீதா, இன்று அதே தர்மத்திற்கு மாற்றாக ‘தேசியம்’, ‘தேசபக்தி’ ஆகிய சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுவதாகக் கூறினார்.
பெரியார் தனது காலத்தில் இதனை ‘அரசியல் பார்ப்பனியம்’ (Political Brahminism) என்று மிக ஆணித்தரமாக வரையறுத்தார். இன்று இந்த தர்மம் என்பது வெறும் சமூக நெறியாக இல்லாமல், ஒரு வலிமையான அரசியல் தத்துவமாக மாற்றப்பட்டிருப்பது நம் காலத்தின் மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாகும் என்று அவர் எச்சரித்தார்.
அரசு கட்டமைப்பை விமர்சிப்பதில் தத்துவங்களின் தேவை
இந்திய அரசு என்பது ஒரு பிராமணிய அரசாக (Brahminical State) மாறி வருவதையும், அது ஒரு முறையான அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின்படி இயங்கும் அரசாக (Constitutional State) இல்லாத முரண்பாட்டையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். பெரியார் இந்த விவகாரங்களைக் கருத்தியல் ரீதியாகப் பேசினாலும், அரசு கட்டமைப்பைப் (State Structure) பற்றிய ஆழமான விமர்சனம் நமக்குத் தேவைப்படுகிறது. அதற்கு மார்க்ஸியமும், அம்பேத்கரியமும் இன்றியமையாதவை.
நாட்டின் இறையாண்மை என்பது தற்சமயம் பிரதமரின் அலுவலகமாகவே (PMO) சுருங்கிவிட்டது. தேசியப் பாதுகாப்பு, தேச நலன் என்ற பெயரில் எழும் சொல்லாடல்கள் சராசரி மனிதனின் சிந்தனையை மழுங்கடித்து, நாட்டின் உண்மையான பொருளாதார அசமத்துவங்களைப் பற்றி கேள்வி எழுப்பவிடாமல் தடுத்துவிடுகின்றன.
உரிமை மீறலாக மாறும் ‘புண்படுதல்’ அரசியல்
தற்கால நீதிமன்ற தீர்ப்புகளிலும், அரசியல் விவாதங்களிலும் ‘புண்படுதல்’ (Hurt Sentiments) என்பது ஒரு பெரிய ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. உண்மையான உரிமை மீறல்கள் இங்கே பேசப்படுவதே இல்லை. மாறாக, நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் சுய பச்சாதாபத்தைத் தூண்டும் வகையில் ‘இந்துக்களின் மனம் புண்படுகிறது’ என்ற वாதம் முன்னிறுத்தப்படுகிறது. விவாதங்கள் என்பது ஆரோக்கியமான தரவுகளின் அடிப்படையில் அமையாமல், எமோஷனலாக மாற்றப்பட்டுவிடுகின்றன.
அரசியல் சாசனப் பொறுப்பில் இருக்கும் நீதிமன்றங்கள் கூட, சட்டப்படியான உரிமைகளைப் பேசுவதை விடுத்து, பழக்க வழக்கங்களையும் மரபுகளையும் முன்னிறுத்துவது கவலையளிப்பதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.
ஜனநாயகத்தை வென்றெடுக்க உரையாடலின் அவசியம்
இன்றைய சூழலில் சகிப்புத்தன்மை மிகக் குறைந்துபோயுள்ளது. சமூக ஊடகங்களும், தொலைக்காட்சி விவாதங்களும் நிதானமாகப் பேசுவதற்கான இடத்தை வழங்குவதில்லை. வலதுசாரி அமைப்பினர் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட கேள்விகள் மற்றும் பதில்களின் பட்டியலை வைத்தே வாதிடுகிறார்கள்; அவர்களிடம் ஆரோக்கியமான உரையாடலை எதிர்பார்ப்பது கடினம்.
இருப்பினும், ஜனநாயகத்தில் அக்கறை கொண்ட முற்போக்காளர்கள் தங்களுக்குள் இருக்கும் குழப்பங்களைப் போக்கிக்கொள்ளவும், நடுநிலையில் இருக்கும் மக்களுக்குப் புரிய வைக்கவும் தொடர்ந்து பொறுமையுடன் வாதங்களை முன்வைக்க வேண்டும். சாதி மற்றும் பாலின (Gender) சமத்துவம் குறித்த உரையாடல்கள் தப்பித்தல் போக்கு இல்லாமல், நேர்மையான உரிமைத் தளத்தில் விவாதிக்கப்பட வேண்டும் என்று வி. கீதா வலியுறுத்தினார்.
மனித உரிமைகள் மற்றும் ஜனநாயக விழுமியங்களை வளர்த்தெடுக்க, ஆந்திரா போன்ற மாநிலங்களில் வெகுஜன இயக்கமாகச் செயல்பட்ட மனித உரிமை அமைப்புகளைப் போல தமிழகத்திலும் சிவில் உரிமை அமைப்புகள் தீவிரமாகச் செயல்பட வேண்டும். கல்வி, தொடர் பிரசுரங்கள், மற்றும் மக்களுடனான நேரடி உரையாடல்கள் மூலமே உண்மையான ஜனநாயக மாற்றத்தைச் சாத்தியப்படுத்த முடியும் என்று கூறித் தனது நேர்காணலை நிறைவு செய்தார்.